Leefstijl is niks anders dan een persoonlijke stijl geven aan je leven. Er is geen goede of foute levensstijl. Wel een handige of minder handige leefstijl. In mijn blog vertel ik je hoe ik mijn levensstijl heb veranderd.

Veel mensen vragen aan mij hoe ik het voor elkaar heb gekregen om mijn levensstijl zo drastisch om te gooien. Hoe was dat voor mijn kinderen, hoe vervelend was het om apart te eten, wat dacht mijn man hiervan, welke impact had het op ons leven?

Ik snap deze vragen wel. De verandering die ik heb doorgemaakt lijkt nogal drastisch als je mij niet zo goed kent. De ‘oude’ Claudia genoot ook van het leven zoals ze dat toen had, maar ze cijferde zichzelf helemaal weg. Mijn gezin ging voor alles. De jongens hadden toen ze klein waren behoorlijk wat aandacht en zorg nodig en daar ging ik helemaal in op. Mijn man werkte keihard om voor ons inkomen te zorgen, dus als hij thuis kwam was ik er helemaal voor hem. Dit waren de jaren waarin ik heel veel stress had, ik voelde me continue opgejaagd en dat was in alles te merken. Altijd had ik een lijstje dat afgewerkt moest worden, zo’n to-do lijst, en daar kwam tijd voor mezelf nergens op voor.

De zorg voor alles en iedereen had een grote impact om mijzelf

Ieder weekend nam ik mezelf weer voor om nu echt aan ‘mezelf’ te gaan werken. Ik snakte naar rust en ruimte voor mezelf. Mijn lichaam gilde om meer aandacht, beter eten, bewegen, gezonder zijn. Op maandagochtend ging het vaak nog goed. Dan waren de jongens naar school, manlief aan het werk en had ik de tijd om te fantaseren over wat ik ging veranderen. Nog geen uur later werd ik alweer opgeslokt door de ‘dagelijkse’ stress. En zo ging het week na week, jaar in jaar uit verder.

Ik merkte aan alles dat ik steeds meer opgeslokt werd door alles en iedereen. Als ik dan eindelijk tijd had voor mezelf dan gunde ik mezelf die niet. Ik stond mezelf als het ware niet toe dat ik eventjes op de bank mocht gaan zitten en gewoon helemaal niks doen.

TIP 1: Deel met je partner wat jij graag zou willen en waarom

Toen ik eenmaal voor mezelf helder had wat ik wilde gaan veranderen ben ik met mijn man gaan praten. Ik heb gemerkt dat veel van de vrouwen die ik spreek deze stap overslaan. Of dat ze wel zeggen dat ze het anders willen gaan doen, maar niet goed vertellen waarom. Ze vergeten te vertellen wat het met ze doet dat ze nu zo onzeker zijn over hun gewicht, dat ze balen van die buik die in de weg zit, dat ze het eng vinden om voor zichzelf te gaan kiezen. Ze zijn bang dat de impact te groot is, dat de partner ze niet meer zal steunen. Ook ik had deze conclusie al in mijn hoofd getrokken, tot die ene dag dat ik besloot om nu eens open en eerlijk te zijn. Voor mijn man was het een opluchting. Hij had mijn worsteling allang gezien. Ondanks dat het ook voor hem wennen was, stond hij volledig achter mij. Hij moedigde mij juist aan om goed voor mezelf te gaan zorgen.

TIP 2: Slimmer omgaan met eten

Ook ik dacht dat wij best gezond aten, dat er weinig mis was met ons ‘normale’ eten. Mijn eerste gevoel zei mij dat ik alleen maar minder hoefde te snoepen om gezonder te worden. Dit hoor veel vaker om mij heen. Mijn mond viel open van verbazing toen ik er achter kwam hoeveel eten ik nu echt nodig had. Dat was veel minder dan de 2000 kcal voor de gemiddelde vrouw die ik altijd had gehoord. Vanaf dat moment besloot ik om mijn eten te gaan plannen. Samen met mijn man en de kinderen ben ik om de tafel gaan zitten hebben we eens goed gekeken hoe we als gezin lekker konden blijven eten, maar wel gezonder. Ik had geen zin om voor mezelf apart te gaan koken. Zo kregen we het voor elkaar dat we allemaal hetzelfde aten, alleen de porties waren anders.

TIP 3: Sta jezelf toe dat je even helemaal niks hoeft te doen

Het is opvallend hoeveel mensen het zichzelf niet gunnen om eventjes helemaal niks te doen. Gewoon even rustig gaan zitten, om je heen kijken en één zijn met je gedachtes. Het is opvallend hoeveel vrouwen tijd voor zichzelf verwarren met eten. Ik deed dit ook. Toen ik dit doorhad ben ik gaan bedenken wat ik anders zou kunnen doen om even tot rust te komen dat niks met eten te maken had.